MIÉLING POÉ BASA INDUNG SA-DUNYA

Ku: Eulis Saputra

Dina hariring nu ngagalindeng tengah peuting, aya sora halon halimpu ngagelendut mépéndé buah haté. Sora nu kaluar lain tina apalan ensiklopedi, tapi tina kamus haté hiji indung.

Saban budak diwanohkeun ku sora basa nu kaluar ti lambey indung. Sora nu nyambungkeun komunikasi batin antara indung  ka anak.

Adekna batin indung ka budak nu naplok na dada, kapageuhan ku gerentes haté najan saukur dina simpé.

Kecap-kecap munggaran nu dikedalkeun ti indung ka budak karekam dina ingetan. Lir ibarat pita kaset atawa ranté gunemam panineungan. Bisa disetel iraha baé, di mana baé, sanggeus sawawa dina tempat jeung waktu anu manjing keur cumarita.

21 Pébruari 2026

Dinten ieu urang mapag Poé Basa Indung Sa-Dunya, sanés saukur pikeun miéling tanggal dina kalénder, tapi pikeun nyawang deui akar diri.

Basa indung téh alat komunikasi nu luar biasa ti indung ka budak. Kaluar tina  rasa, pangbéja jiwa, sareng pangiket silaturahmi komunikasi nu diwariskeun  natrat ti barang gubrag ka dunya tepi ka jaga. Basa néléngnéngkungna urang Sunda nalika diéyong na pangkonan indung pinuh ku kadeudeuh jeung pangharepan.

Basa Sunda jadi identitas Jawa Barat sabab lahir jeung hirup di masyarakat nu umumna suku Sunda.

Basa Sunda

Dina kaayaan ayeuna, nalika dunya beuki nyuruwuk ku téknologi digital, ku basa global nu ngaguruh dina médsos, ku kecap-kecap singket nu kadang teu ngandung rasa, urang kudu jujur nanya ka diri, "kumaha beja basa indung urang Sunda?

Naha masih dipiara dina paguneman kulawarga?

Naha masih ngocor dina carita kolot ka incuna?

Naha masih jadi basa do'a, basa kanyaah?".

Basa Sunda, sapertos basa-basa indung séjénna, teu menta disalametkeun ku slogan wungkul.  Urang Jawa Barat, khususon urang Sunda nu masih mupusti basa indungna  ngan miharep basa Indungna  hirup di tatar Sunda, dipaké, dipikanyaah, boh dina paguneman sapopoe, dina tulisan, dina pangajaran di sakola, di kantor-kantor, nepi ka dina ruang-ruang digital nu kiwari jadi panggung utama generasi ngora.

Kondisi ayeuna nuduhkeun yén tantangan téh nyata. Sababaraha murangkalih langkung lancar nyarita basa asing tibatan basa sorangan. Sababaraha kulawarga milih nyederhanakeun komunikasi ku basa nasional atanapi internasional, bari teu karasa laun-laun jarak antara generasi jadi ngalegaan.

Padahal, lamun basa indung leungit, anu leungit téh lain saukur kecap.

Nu leungit téh rasa basa, tatakrama, nuansa, filosofi hirup, jeung budaya identitas bangsa.

Miéling Poé Basa Indung hartina miéling jati diri indung sorangan: anu ngandung basa dina getih urang ti mimiti urang bisa nyebut kekecapan,  “Indung ngandung, bapa ngayuga”  éta lain ukur paribasa, tapi amanah budaya. Indung ngalahirkeun raga, basa ngalahirkeun jati diri.

Ku kituna, hayu urang wangsul deui, teu saukur miéling, tapi ngalakukeun. Wani ngedalkeun kecap Sunda dina paguneman.

Ngamimitian ti imah: biasakeun nyarita ku basa indung ka anak.

Ti sakola: ajarkeun lain ngan tata basa, tapi rasa basa.

Ti diri sorangan: ulah isin nyerat, nyarita, jeung nyipta dina basa Sunda.

Sabab basa indung nu hirup téh lain nu disimpen dina museum, tapi nu ngocor dina kahirupan sapopoe.

Mugia dina 21 Pébruari ieu, urang teu ngan ukur mapag, tapi ogé ngajaga.

Sangkan basa Sunda hirup nanjung, hurip langgeng, lain ukur jadi warisan, tapi jadi napas kahirupan.

Wilujeng miéling Poé Basa Indung sa-Dunya.

Hayu urang jadi generasi nu henteu ngan ukur bisa nyarita, tapi ogé bisa ngajaga.

#basasundabandaurang