PENDIDIKAN NASIONAL DINA SISIMPANGAN JAMAN

Ku: Eulis Saputra

(SABUMI/KACI/PATREM)

Poé Pendidikan Nasional nu ninggang saban  tanggal 2 Mei, kaasup poé anu sakral keur  dunya pendidikan mah. Poé anu ngingetkeun ka urang sakabéh sangkan maham kana pentingma pendidikan. Lain saukur keur diupacarakeun rutin taunan, tapi mangrupakeun momen pikeun ngeunteung, ningali ka jero diri kalayan jujur kumaha sabenerna roman parangi pendidikan di Indonesia ayeuna.

Urang diwaris sumanget ku Ki Hajar Dewantara, anu ngantebkeun yén pendidikan téh kudu ngabébaskeun jeung ngamulyakeun manusa.

Geura surahan, naha ajén-ajén éta geus enya-enya hirup hurip dina  prak-prakan  sapopoé bangsa Indonesia nu nyakola?

Sigana urang bakal reueus, tohaga jeung waluya, mun seug  tilu komponen antara kamampuh pangaweruh, kaparigelan jeung sikep gumulung gembleng kalayan bener natana ngahiji dina jiwa raga bangsa luyu jeung tujuan pendidikan nasional Indonesia.

Pendidikan di urang dina mangsa kiwari, disanghareupkeun  kana rupa-rupa paradoks. Di hiji sisi, hadirna Kurikulum Merdeka mawa angin parobahan anu leuwih seger, ngadorong pembelajaran anu leuwih fleksibel, nguatkeun karakter, jeung nyambung kana kahirupan nyata. Tapi di sisi lianna, palaksanaanna can rata. Para stake holder  aya kénéh nu masih néangan harti sabenerna tina parobahan, lain ngan saukur ngarobah istilah atawa pola pikirna tapi oge jeung ngabebenah administrasina.

Dina panitén évaluatif, urang kudu wani ngaku yén pendidikan urang masih kénéh museur kana hasil instan. Nilai angka nu sok jadi ukuran utama, padahal prosés diajar anu bermakna sok kaliwat. Kamampuh literasi jeung numerasi masih kénéh jadi PR, pembentukan karakter jadi tantangan, sarta kréativitas nu sok katalikung ku rasa sieun salah.

Évaluasi kudu robah arah, teu cukup ngukur, tapi ngarti; teu saukur nangtukeun, tapi ngaronjatkeun.

Sanajan kitu, aya cahaya inspiratif anu teu meunang dipopohokeun. Loba guru anu tetep satia ngajar sanajan dina kakurangan. Maranéhna jadi suluh cahya dina kaayaan anu jauh tina sampurna sejahtera. Murid-murid ogé loba nu nunjukkeun sumanget juang anu luar biasa istimewa, diajar tina rupa-rupa sumber, nepi ka ngalangkungan wates ruang kelas. Ieu ngabuktikeun yén pendidikan urang teu kakurangan sumanget, tapi perlu sistem anu leuwih adil jeung terus ngadukung.

Dina widang inovasi, jaman digital mawa kasempetan anu lega pisan, tapi ogé tangtangan anu teu hampang. Téknologi, kaasup kecerdasan jieunan (Artificial Intelegen), geus ngarobah cara urang diajar jeung ngajar. Tapi inovasi teu cukup dina alat, kudu nepi kana cara mikir. Pembelajaran kudu hijrah tina anu museur ka guru jadi museur ka murid, tina apalan jadi pamahaman, tina pasanggiri jadi gawé babarengan.

Sakola teu cukup jadi tempat nyiar élmu, tapi kudu jadi tempat ngawangun makna kahirupan.

Sikep sportif jadi konci dina nyanghareupan sagala dinamika ieu.

Dunya pendidikan kudu daék narima kritik kalayan jembar haté, ngaku kakurangan tanpa kaleungitan kadariaan, sarta ngahargaan unggal usaha parobahan. Pamaréntah, guru, kolot, jeung masarakat kudu silih rangkul dina hiji tujuan: ngawangun pendidikan anu adil, relevan, jeung bermakna.

Pamustunganana, peringatan Hari Pendidikan Nasional ieu ngingetkeun urang yén pendidikan téh lain ukur ngeunaan sistem, tapi ngeunaan manusa. Kumaha urang ngamulyakeun, ngabébaskeun poténsi, jeung numuwuhkeun harepan pikeun generasi nu bakal datang.

Hayu urang robah ieu momen jadi gerakan. Tina kritik jadi perbaikan, tina évaluasi jadi lampah nyata, tina inspirasi jadi inovasi, jeung tina pasanggiri jadi sportivitas. Sabab ka hareup bangsa henteu ukur tukuh  gumantung kana lobana élmu anu dipikaweruh, tapi sabaraha wijaksanana urang dina  ngatik ngadidik barudak ngora, ipukeun bangsa kalawan gemet tur imeut, pageuh kaiket dina jati diri bangsa, sangkan nanjeur linuhung tur mibanda tanggungjawab ngolah nagri dibarengan ku budi pekerti nu sajati.

Mugia Pendidikan bangsa Indonesia apal jalan kamana tujulna.

Pendidikan Kaguruan jeung Pendidikan-pendidikan  lianna, ti nu pnghandapna nepi ka pngluhurna kudu mingkin nanjeur, jadi gudang  tempat meuseuh diri dina harti, nimba élmu jeung pangabisa, pikeun bekel  perceka dina wiwaha sangkan hirup nincak dina panca waluya.

#hardiknas2026