Karya: Aldiana

Aldiana
Karya: Aldiana
(Siswa
Kelas XII-12 SMAN 1 Warungkiara, Kabupaten Sukabumi)
Indung
Nu jadi tunggul na Rahayu
Bapa
Nu jadi tangkal na Darajat
Ka
Kanyaah, Ka dedeuh na, hamo luntur ka ibunan. Teu laas ka hujanan
Sok
sanajan dina lara jeung tunggara,
Salapan
sasih ngandung teu weleh
Sabar
jeung tumarima
Duhh
Indung... nu jadi punjungeun
Siang
kalayan wengi, nu jadi panyalindung. Katampi kalayan ka bingahan, parantos ngi
kirik ti alit, miara ti bubudak, kalayanan pinuh ku rasa tanggung jawab toh
pati jiwa ragana
Duh
Indung... pupunden kembang hate, ti luhur sa usap rambut, ti handap sa usap
dampal.
Parantos
kageuleuhan, ka keumeuhan nyanggakeun sa daya - daya.
Nyoreang
mangsa katukang. Salapan sasih urang di kandung kunu jadi indung, anjeun teu
ngarasula tapi estuning bagja bakal boga turunan nyaeta urang sadaya.
Urang
medal ka alam dunya, dina kanyaan beureum ku getih. Di rau, di pangku, dipika
asih, dipika dedeuh kunu jadi kolot.
Beurang
peuting na. urang di jaga, diraksa, ku kanyah indung. Saletik Reungit nu
kakalayab, teu weleh di tepak tepis ku sabab sieun ka budak na.
Perjuangan
indung jeung bapa moal aya tandingan nana, sok sanaos emas sagunung, artos
salautan, moal tiasa ngatawis ku hargi salain urang ngabakti.
Lengkah
na urang nyanghareupan dunya ,moal bisa mun eweh indung sareng bapa, Upami
urang hoyong ka bagjaan alam dunya, tangtos teu lepas tina doa indung sareng
bapa.
Ku
kituna
Ulah
Munjung ka gunung
Ulah
Muja Ka sanggara
Sabab
gunung sok rajeun urug
sanggara
sok rajeun caah.