PANGALAMAN PUASA KEUR LEUTIK

Ku Eva Helviana Hafsah

(Guru SMKN 1 Cikalongkulon)

Baheula keur kuring leutik kénéh umur tujuh taun, kuring karék bisa puasa cacap sabulan teu bocor. Masih inget pangalaman puasa keur baheula. Sapoé saméméh puasa kuring jeung babaturan aya kana limaan na mandi di susukan bari kuramas. Geus jadi tradisi di désa kuring sapoe saméméh puasa kudu beberesih mandi bari kuramas.

Puasa poé kahiji kacida loba godaana. Mulai jam 10 beurang beuteung geus karasa lapar jeung tikoro karasa haus. Kuring sok ulin jeung babaturan supaya poho kana lapar. Kaulinan keur kuring bulan puasa biasana nyaéta maén karét, congklak, békles jeung imah-imahan. Teu karasa dur bedug lohor kakuping. Gancang keur ulin bubar baralik ka imah masing-masing. Solat lohor di imah, sabérésna solat lohor langsung kuring jeung babaturan indit ka madrasah. Di madrasah éta tos aya guru ngaji. Mun keur bulan puasa, ngaji anu biasana peuting diganti jadi beurang.

Sabérésna ngaji kuring jeung babaturan marulang ka imah masing-masing. Beuteung tambah anyog kukurubukan. Arék buka nyaah geus jam dua. Indung kuring keur siap-siap rék kadapur nyiapkeun anu rék dipasak. Awak geus karasa leuleus pisan.

“Mah, lapar, haus…,” ceuk kuring ka indung bari ngarangkul kana tonggongna.

“Nya sabar wé atuh piraku badé buka bageur, pan saur mamah ogé pami cacap puasana ké Néng dipangmésérkeun bonéka panda anu pang ageungna,” tembal indung kuring bari malik terus ngusapan.

“Néng téh leuleus mah, teu kiat,” ceuk kuring bari ngagolédag ngagolér.

“Anguran mah bobo jug Néng di kamar, kin sonten ku Mamah digugahkeun, pan Néng bade ngabuburit sareng si Léna,” jawab indung ngupahan.

Kuring indit ka kamar terus saré supaya teu karasa leuleus. *

“Néng gugah, itu si Léna nyampaeur,” ceuk indung kuring bari nepakan suku.

“Jam sabara Mah?” ceuk kuring bari kukulisikan.

“Satengah lima, énggalan itu si Léna aya di luar, ibak heula nya méh seger terus solat asar, keun baé si Léna sina nungguan,” ceuk indung kuring bari nangtung terus ka dapur.

Kuring langsung mandi, solat jeung ganti baju. Kuring pamit ka indung rék nagbuburit ka pasar malem anu deukeut balé désa kur 10 menit waktuna leumpang kadinyana. Indung kuring ngabeukelan keur jajan dua puluh rébu. Di pasar malem loba pisan kadaharan jeung jajanan anu pikabitaeun. Kuring meuli sarupaning kadaharan keur bekel buka. Aya gorengan, céndol, petis jeung batagor. Balik ti pasar malem kira-kira jam satengah genep. Kuring langsung asup ka imah terus nagajajarkeun kadaharan dina meja.

“Néng, éta jajanan meni seueur kitu, keur buka éta téh?” bapa nanya siga anu anéh.

“Muhun atuh Pa, sadayana ogé pikabitaeun,” jawab kuring bari seuri.

“Tong sok kadedemes atuh Néng meni sagala dipésér, emang badé séép?” ceuk indung kuring bari gogodeg.

Dina méja makan geus sadia keur buka kaolahan indung kuring. Aya sayur sop, hayam goréng, témpé goréng jeung samel tarasi. Terus aya kolek waluh anu kentel caina. Teu kungsi lila kadéngé sora adzan magrib ti masigit. Kuring langsung buka ku cai bodas. Jajanan anu tadi dibeuli ti pasar malem langsung ledis. Geus kitu langsung kana kolek waluh anu pikabitaeun. Terus ngadahar sangu jeung lalauhna. Indung jeung bapa kuring mah diselang ku solat magrib, kur buka ku cai bodas jeung korma.

Sabérésna dahar beuteung kuring karasa nyeri teu puguh-puguh. Beuteung karasa eungap jeung nyeri.

“Néng, solat magrib heula bageur,” ceuk indung kuring nyampeurkeun.

“Mah, nyeri lambut, eungap teu tiasa usik,” ceuk kuring bari nyarandé kana tembok.

“Euleuh éta téh kamerekaan, matakna ari buka téh tong langsung sagala diemam jadi wéh kitu,” ceuk indung kuring.

“Mah tulungan eungap teu kiat,” ceuk kuring bari nyekelan beuteung.

“Ceuk kolot baheula mah mun kamerekaan kudu disapuan ku sapu inyuk, sok Néng ngagolér ku mamah lambutna disapuan améh teu kamerekaan deui,” jawab indung kuring bari nyokot sapu anu deukeut meja.

Kuring nurut terus ngagolér, beuteng kuring ku indung disapuan. Beuteng masih karasa eungap jeung nyeri.

“Mah, nyeuri keneh lambutna,” ceuk kuring bari ceurik.

“Matakna énjing mah tong kadedemes nya Néng pami buka téh, pan lambut téh reuwas atuh langsung sagala dieusian mah jadi wéh nyeri,” ceuk indung kuring mamatahan.

Torojol bapa ti masigit tos solat magrib.

“Kunaon Néng?” ceuk bapa ningali kuring keur ceurik bari diusapan ku indung.

“Kamerekaan Pa, da si Néng mah sagala diemam pas buka téh, jadi wéh kieu,” indung kuring ngajelaskeun.

“Dieu ku Bapa dijampé,” ceuk bapa bari nyampeurkeun terus diuk bari ngusapan beuteung kuring.

“Jampé, jampé harupat geura gédé geura lumpat, puhh!” ceuk bapa bari niup beuteng kuring.

“Ah Bapa mah kalah heureuy,” ceuk kuring bari ceurik jeung ambek ka bapa.

Indung kuring seuri ningali kalakuan bapa.

“Sabar wé sina turun heula anu diemamna, antosan wé éngké ogé teu nyeri nya Néng,” ceuk indung kuring ngupahan.

“Muhun Mah,” tembal kuring bari ngarasa hanjakal pas buka puasa maké sagala didahar jadi kapok geus kamerekaan mah.