REZEKI NA LANGIT HATE

Ku: Eulis Saputra

(Patrem/Kaci)

Langit medem bangun nu ngungun.

Ti subuh hujan ngecrek can tuhur.

Kadangu sora pager garasi aya nu muka. Katingal Si emang tukang beberes geus ngajanteng hareupeun panto , can waka wani asup.

Rada reuwas da asana  kuring teu nitah baranggawe deui. Leuh..karunya teuing mun enya nyiar pigaweeun deui teh, heg kudu mulang deui, mangka siga nu  ngahajakeun datang.

Sajongjongan pikiran rada ngahuleng. Ti mana keur babayarna mun tea mah kudu ngagawekeun beberes. Asa teu tega.

"Ti mana Mang Ading?" kuring api² teu surti.

"Ngahaja bae Bu, bade nyandak TV tea..."

Aeh, enya. Bet kakara inget, kapan kuring teh rek mere televisi. Lain TV alus, tapi TV omekeuneun. Jeung da lain ngahakakeun rek mere nu teu kapake. Bubuhan Mang Ading maksa, sugan bae cenah bisa keneh diakalan, direparasi deui.  Jeung eta deuih aya komputer baheula nu teu kapiara. Keun payu keneh meureun upama dikilo oge.

Tamba henteu teuing aya gawe, Mang Ading dititah heula melakkeun tangkal tataleusan bawa ti Cileutik kamari. Dijajarkeun dina pot urut., maturan tangkal lianna.

Diilik² geuning barabe oge kudu ngangkut TV kana angkot mah, karunya sina ringkib mah.  Lahlahan kuring menta bantuan ka barudak sina manganteurkeun kana mobil. Bubuhan lumayan loba  angkuteunana, aya tv, komputer, CPU, jeung samak  dua heulay.

Alhamdulillah barudak daekeun.

Opatan kana mobil nganteurkeun babawaan. Incu anteng nalahunan, atoh dibawa jalan-jalan momobilan. Sanajan hawa tiris kacida.

Lumayan jauh geuning nu dituju teh,  ka Ciampel persis hareupeun LPMP pisan.

Aya jalan kampung leutik tapi rame kagiridig. Lembur pepek pateteep. Minuhan biwir gawir. Imah Mang Ading nyelap di luhur gawir. Katutupan ku suhunan sahandapeunana.

Hawa tiis nyelesep tina dampal suku, da puguh imah kurang cahaya, katambah najan puguh geus jam 10 can aya keneh poyan.

Harita pamajikan Mang Ading mah keur masak di tatangga cenah kabagian nyadiakeun asakan rereongan  keur nu ngabangun masigit.

Nyaho kuring datang, gura giru nyelang mulang. Ngahajakeun balanja roti kampung, hayang ngahormat meureun, nyuguhan ka nu anyaran natamu. Darehdeh pisan..terus mipir ka kebon ngala sampeu jeung daunna, kicipir, jeung kacang panjang beureum, saleger nakeran. Anyaran mipit asli teu kapestisidaan. Ngarora matak sehat. Eta kacang panjang teh da sidik aneh keur kuring mah, kakara nempo. Warnana beureum, beda jeung nu biasa. Niat teh rek dioleh² keun bawaeun ka besan, sina ngilu apal. Asa reueus boga nu anyar teh sok hayang mere beja.

Duh, aya ku ngahelas. Ningal kulawarga Mang Ading sakitu getapanana. Anak minantu nyalampeurkeun, milu nyuguhan ku obrolan nu pikangeunaheun.  Ihlas dina nampa tamu, teu sieun ku corona. Da teu sirikna geuning di kota mah aya oge pribumi nu nolak alim katatamuan. Inggis mawa sasalad pajar teh, mawa kado oleh² nu teu katempo, wabah bahla nu bisa jadi cilaka raga jeung nyawa.

Ih, di pilemburan  mah jajauheun, teu kitu geuning.

Saliwatan katingal masarakat lebah dinya ubyag sauyunan keur kerjabakti, ngawangun masigit desa. Silih bantuan, gotongroyong boh tanaga, boh biaya...

Hate jorojoy katarik hayang nurutan Bi Ading, milu sedekah masjid. Kudak kodok kana saku ngan aya saperak..

Duh mun seug tea mah keur aya, moal deuk asa², moal dikoretkeun make kudu dipikir heula. Apanan ieu mah keur amal nu mulya.

Lahaola, Gusti Maha Uninga kana sagalana.

Wios nyaa...najan ukur sarupia, tampi wae da hate.

Hatur nuhun Mang Ading, Bi Ading

Poe ieu aya luang nu biheung kasampeur deui.

(Cmh, 21 Feb 2021)